— == N I V == —

Turniej w Czersku, edycja XV-wieczna, był skazany na sukces, chociaż w sobotę pogoda zniechęciła nie tylko turystów. Byliśmy jeszcze na ślubie Marty i Zycha, więc sobota szybko zleciała. Po zimnej nocy i deszczowym dniu zmuszeni byliśmy ogrzewać się miksturami… co udało się doskonale ;)  W słoneczną niedzielę zebrały się tłumy i wiedzieli co robią – turniej doprawdy zacny! Z niecierpliwością czekam na przyszłoroczny!

Wszystkie zdjęcia:  http://picasaweb.google.pl/nivelis.photo/CzerskXV09#

Praca w terenie i wyjazdy służbowe mają swoje plusy, zwłaszcza jak można zostawić samochód i rozejrzeć się po drodze. Miałem szczęście zawosić dokumentację do Płocka. Biuro w jednej z kamienic na starówce to znakomita okazja by zobaczyć historyczną zabudowę tego miasta. Naprawdę warto się tam wybrać, chociaż na jeden dzień. Dziesiątki ciekawych miejsc i obiektów, żałuję że nie mogłem poszwędać się tam przez parę godzin…

Noc muzeów postanowiłem spędzić w tym roku na patrolu ulicznym, zwłaszcza że było parę ciekawych atrakcji. Dobrze też poobserwować ludzi i okolice samych muzeów. Wybrałem się z dwoma wybornymi kompanami -- Andrzejem (A.T.F. Lenard) i Benkiem (photo.zombie). W skrócie -- pętla zabytkowych autobusów na Bankowym, przejazd ogórem do pl. Grzybowskiego, parada grup teatralnych, tanecznych i muzycznych na Krakowskim, Plac Zamkowy c.d. pokazów, kolorowy dziedziniec ASP, okolice Zachęty i etnograficznego, na koniec wystawa w piwnicach budynku przy d. banku na Bielańskiej.
Wyjście bardzo udane wrażeniowo i towarzysko, znalazło się też parę ciekawych ujęć. Długo je memłałem, ale w końcu są… czas i tak nie ma znaczenia przy tego rodzaju pracach ^^

Filmik:




Wszystkie zdjęcia:  http://www.flickr.com/photos/nivelis/sets/72157622318247480/

Trochę martwej i spalonej natury ~

Tym razem na turniej w cywilu i to tylko na parę godzin. Czersk jest mi jednak bardzo bliski, więc cokolwiek się tam dzieje to staram się odwiedzać. Smocza Kompania zrobiła w tym roku XIII-wieczny turniej właśnie w Czersku, zamiast tradycyjnej Iłży. Impreza stała więc na wysokim poziomie historycznym i organizacyjnym. Zdążyliśmy obejrzeć koncert muzyki dawnej i pokazy konne. Atmosfera wspaniała, paru starych znajomych, było na co popatrzeć też na kramach.

Wszystkie fotki z tej imprezy na moim turniejowym katalogu :P
http://picasaweb.google.pl/nivelis.photo/CzerskXIII2009#

Cykl ‘polecam’ – w dzisiejszym odcinku zoo warszawskie. Nie byłem 3 lub 4 lata, a pozmieniało się bardzo dużo. Widać, że odwalają sporo roboty i wygląda to już naprawdę świetnie. Spędziliśmy tam prawie 6 godzin i wszystkiego nie udało się zobaczyć. Obowiązkowe miejsce do zwiedzenia!

Nawet gdy już drogę wspólną uda się obrać, to kolor i kształt zepsuć podróż mogą.
Wydaje się, że cel i przystanki te same mamy, po chwili rozjeżdzają się jednak

rozmazują

kolorowa smuga w zielono-szary brud lub jaskrawe oślepiające światło…skupić wzrok już nie chcę, lepiej znajomych form poszukać

o wiele łatwiej, przecież i tak zaraz wysiadam

Z cyklu ‘polecam’ – parę zdjęć z miejsca, które zawsze miło wspominam.
Tym razem wybrałem się na komercyjny, nakręcony medialnie spend z okazji wiosny i kwitnących magnolii :P
Brzmi jak melasa z ogórkiem, ale park z wielu względów warto odwiedzić. Magnolie miały teraz swój czas, ale w parku jest naprawdę wiele fajnych roślin. Tym razem magnolia i moja ulubiona oranżeria – warto się wybrać choćby dla niej :)

in !

Święta i powiew wiosny, sprzyjają rodzinnym klimatom. Pobawię się więc w album rodzinny i chwycę za serce kolejną grupę docelową!  Rodzinkę rozległą mam i miłą, wrzucam to co mi najbardziej leży. Magda natomiast uwieczniła mnie z kulką-siostrulką :)  Równowagi na blogach pilnować trzeba, bo ścieżka surrealizmu normalnym szlakiem nie jest ;)

Przestój chorobowy c.d. wrzucam więc ostatnią serię zdjęć z pracy młodego ynteligenta po studiach arch. Tak naprawdę praca w formie badacza jest mocno wkręcająca i ciekawa, czasem można się też wczuć w klimaty indianadżonsowe i inne tego typu ekpsloracje przygodowe ;P
Wszystko fajnie do czasu gdy trzeba to przed komputerem, przy ładnej pogodzie za oknem, cierpliwie rysować i opisywać :)

Choroba mnie dopadła. Dość ekstremalnie było, dawno mnie nic tak nie rozłożyło. Podobny los spotkał 3/4 mojej pracowni, a żona z dzieckiem ewakuowała się na Choszczówkę zanim zaraza dotarła do jej drzwi ;P
1.5 tygodnia wyłączony całkiem z obiegu, a kolejne 1.5 działałem jak stary laptop z padającą baterią. Skończyło się koszmarnymi zaległościami i gąbką mózgu :p Jedyne co się udało w trakcie powracania do stabilizacji przestrzennej to trochę czasu do zmarnowania. Oprócz tony różnego rodzaju ‘dobrego kina’ akcji, bo głównie takie filmy mi ‘wchodziły’, zanurzyłem się ponownie w świat Half Life 2 – tym razem Episode 2 (w końcu!). Gierka jest przekosmiczna, najlepsza seria w ogóle jaką zrobiono. Nie potrafię zrozumieć jak można ominąć ten tytuł, to właściwie tak jakby przespać czasy Diablo czy Starcraft. Przy okazji dostałem w bonusie 2 inne perełki – rewelacyjny, uroczy i śmieszny MP “Team Fortress 2″ i zakręcony “Portal”, w który nawet Magda ostatnio pogrywa. Dobrze mieć parę dni na bezmózgie działania, ale niestety szybko się nudzi. Zmutowany wirus odbierał nawet to, bo 10 dni spędziłem głównie na spaniu i leżeniu :(
Kończąc ten ‘chory’ monolog – 3 tygodniowa przerwa skończyła się dość nagle po lanym poniedziałku, a potem zaczęła się wirówka odrabiania zaległości i odłożonych spraw. Blog trochu ucierpiał, ale cierpliwie to właśnie uzupełniam ^^

Wizyty u znajomych kończą się czasem zmianą scenerii zgodną z pitymi trunkami. W konwencji zielonej, zresztą najczęstszej w przypadku tego domostwa, odwiedziny u Marcina.

Dzisiaj jakiejś grupie powiązanej z ruchem oporu udało się zakłócić jedną z ważniejszych maszyn inwigilacyjnych podjenostki medialnej Molocha – Agory. Monitory metra zatrzymały się – ludzie zaczęli nerwowo rozglądać się dookoła, niektórzy przejawiając niepokojące oznaki wracającej świadomości. Na peronach pojawiły się specjalne oddziały naprawcze i prewencyjne, zaczynało robić się niebezpiecznie więc wolałem wycofać się do bezpieczniejszej strefy. Udało mi się jeszcze zrobić zbliżenie – bezcenny kadr białego ludzika, ulubionej podprogowej scenki  Agora Tech. Dobra akcja, ile razy sam chciałem zakłócić tą sieć nadawczą, ale zabezpieczenia były imponujące. Ostatnio działając na rozpoznaniu w metrze, patrzyłem bezsilnie na natrętnie powracającego białego ludzika na czerwonym tle, monotonnie informującego o ‘niebezpieczeństwie’ i ‘wywrotowych jednostkach’…
Nie poddamy się – r e s i s t a n c e